Nadat je een longtransplantatie hebt ondergaan is het natuurlijk zaak om zo goed mogelijk weer op te knappen. Eerst weer de eerste stappen uit je bed zetten, en erna langzaam je conditie opbouwen om te kijken tot hoever je kan komen met je paar (of een enkele) nieuwe longen.

Na mijn revalidatie en na het ontslag kon ik naar huis, en een ding viel me toen enorm op; ik had opeens zeeën van tijd. Vlak voor mijn operatie moest ik nog elke morgen en elke avond zeker 1,5 uur (per keer) therapie doen. Dit bestond voor mij uit vernevelen, inspannen (doormiddel van bijvoorbeeld springen of traplopen) en dan “huffen”.

Wat nu precies de beste techniek is om te zorgen dat het slijm naar boven komt is in de loop der jaren regelmatig veranderd.

Ik zal hieronder enkele voorbeelden geven die ik de revue heb zien passeren:

Kloppen:
Als kind (tot 13 jaar) bestond mijn therapie voor het grootste deel uit kloppen, ik ging dan op mijn buik op de bank liggen en werd dan op mijn rug geklopt om zodoende het slijm “los te kloppen”.

Voldine/Triflo:
Deze “speeltjes” kwamen vaak via de therapeut binnen, en waren een speelse manier van het “huffen”. Bij de Triflo bijvoorbeeld (zie foto) moest je proberen om uiteindelijk alle 3 de balletjes zo lang mogelijk in de lucht te houden. Doordat je tegen een weerstand aan moet blazen, is dit goed voor de longen en ademen je zo diep mogelijk uit. Door dit een paar keer achterelkaar te doen, maak je het slijm ook meer los.

Huffen:
Hierbij probeer je het slijm op te hoesten doormiddel van een ademhalingtechniek waarbij je diep inademt en vervolgens hard “uitblaast”. Door dit zo’n 3 keer achterelkaar te doen en erna te hoesten moet dit het ophoesten van slijm wat vereenvoudigen en zal dit ook minder energie (moeten) kosten. Deze manier is eigenlijk altijd wel gebruikt, zeker omdat wanneer je slijm voelt zitten en je begin zomaar wat te hoesten, je hier en erg moe van wordt en ook niet geweldig is voor je longen.

Vernevelen:
Niet echt afhankelijk van de medicatie heb ik al een paar vernevelapparaten voorbij zien komen. De meeste zijn uiteindelijk allemaal kapot gegaan en zo heb ik telkens een nieuw apparaat gekregen.. Medicatie moet je diep inademen zodat deze direct in de longen terecht komt. Meestal zat je vast aan de muur (stopcontact) op de Freeway na. Als je ouder bent maakt dit niet zoveel uit, maar als je jonger bent en je liever wilt spelen dan vernevelen, wat het toch verdomd handig als je of een lange slang had of het apparaat “draadloos” was.

Ondanks dat er vele manieren zijn om de therapie thuis te doen, bleef het altijd een mix van een paar, zodat er op verschillende manieren ervoor wordt gezorgd dat het slijm goed los komt en je dus weer beter adem kan halen.

Tegenwoordig maak ik zelf niet meer gebruik van een voldine/triflo of een vernevelapparaat. Behalve het kloppen worden alle andere hulpmiddelen wel nog gewoon gebruikt.