Hoewel niet iedereen met CF per definitie gebruik maakt van sondevoeding, komt het wel geregeld voor dat iemand met CF te weinig voedingsstoffen binnen krijgt en dus gevraagd wordt of ze wel gebruik willen maken van sondevoeding.

Wanneer blijkt dat men te weinig voedingsstoffen binnen krijgt, wordt je in eerste instantie door gestuurd naar de diëtiste, die samen met jou gaat kijken wat je zoal op een dag eet, en wat daar nog aan kan worden toegevoegd.

Nutridrink wordt meestal dan wel genoemd als hulp bij de voeding. Dit zijn een soort van yogi pakjes die te verkrijgen zijn in verschillende smaken (aardbei, chocolade, banaan, etc.). Mocht je gewicht daardoor toch niet op een gewenst niveau komen, dan wordt meestal over gegaan op sondevoeding.

Bij sondevoeding heb je 2 manieren om deze binnen te krijgen. Of via een slangetje door de neus, of via een PEG (Percutane Endoscopische Gastrostomiesonde) in de buik. Afhankelijk van de gezondheid en keuze van de patiënt wordt een van deze 2 gekozen. Heb je de puf niet om elke dag/avond een slangetje door je neus te halen, dan kan de PEG een betere optie zijn.

Ik zelf heb ongeveer 2,5 jaar lang een slangetje via mijn neus ingebracht om mijn sondevoeding binnen te krijgen. Voordeel voor mij was dat ik alleen sondevoeding nodig had in de nacht. Dan kon je dus tegen een uur of 8 in de avond het slangetje inbrengen en als je s morgens vroeg wakker werd was het pak leeg.

Het was altijd wel een vast ritueel om dit slangetje goed en wel in je buik te krijgen. Je hoofd een beetje gekanteld en dan het slangetje naar binnen duwen. En wanneer je dacht dat hij diep en goed genoeg zat (dit kan je zien aan de streepjes op het slangetje) moest je nog controleren of die ook daadwerkelijk goed zat. Dan had je twee opties, allebei met een spuitje:
1) Je spuit wat water/lucht door het slangetje je maag in en als je het dan een beetje hoort bubbelen, en je breek niet in een enorme hoestbui uit, dan weet je dat hij goed zit.
2) Of je pakt een dichtgeknepen spuit en probeert zo wat maagsap omhoog te halen, dus dan kan je altijd zien wat je ervoor gegeten hebt zeg maar.

Als het slangetje eenmaal goed zit, hoef je deze alleen maar aan te sluiten op de pomp en deze goed in te stellen, afhankelijk van de hoeveelheid sondevoeding die je binnen moet krijgen en de tijd die je daarvoor wilt nemen.

Wat ik nog weet van mijn tijd met sondevoeding is dat het gigantisch plakt. Het “grappige” bij sondevoeding vind ik, dat je bijvoorbeeld wel een pak sondevoeding naar binnen krijgt op een avond, maar wanneer je zo een druppeltje proeft je bijna moet overgeven omdat het via de mond gigantisch zou vullen.