Ik ben 29 april 1982 geboren. Maar ik bleek na paar weken Taaislijmziekte (CF) te hebben. De basisschool heb ik gewoon in de buurt kunnen doen en de conditie was redelijk goed, wel moest ik af en toe het ziekenhuis in. Op 8 jarige leeftijd heb ik een longoperatie ondergaan waarbij ze een deel van mijn linker long hebben afgenomen. Dit zou wel betekenen dat een longtransplantatie in de toekomst moeilijker zou worden. De jaren na de operatie voelde ik me wel erg goed en had ik ook een goede conditie. Sport ging me in die tijd ook weer makkelijk af.

Maar vanaf de Middelbare school was wel weer te merken dat de conditie langzaam afnam. Ik heb eerst 4 jaar MAVO gedaan en toen nog 2 jaar HAVO en allebei de diploma”s gehaald. Tijdens de MAVO heb ik ook nog 3 maanden in astmacentrum Heidenheuvel gezeten. In dit centrum werken ze aan je conditie door te kijken welke sporten jij kan doen en welke je leuk vind. Wat erg fijn hierbij was wel dat je ook gewoon je school kon blijven volgen. Maar na de Havo kon ik niet meer naar school omdat ik 24 uur per dag zuurstof had. In de 3 komende jaren dat ik toen thuis zat heb ik wel nog met zuurstof mijn rijbewijs gehaald. Hier had ik dan ook alle tijd voor haha…

Op 3 maart 2003 werd ik opgenomen in het AZM in Maastricht. Omdat ik tijdens de carnaval van dat jaar erg ziek was werd ik meteen doorverwezen naar Maastricht. De opnamedag was voor mij heel erg raar. Ik had duidelijk zuurstof te kort, en moest nog even wachten in bij de eerste hulp. Toen ik eindelijk naar binnen mocht, kreeg ik meteen iets van 12 liter zuurstof door mijn brilletje. Het leek net alsof je met volle storm op zee zat, maar goed… Na een half uur voelde ik me op eens veel en veel beter, ik dacht bij mezelf, nog eventjes en je kan weer naar huis…

Niet dus… ik werd doorverwezen naar een andere kamer, terwijl ik bij zelf dacht”wat gaan we nu allemaal doen ?” Doordat ik zoveel zuurstof kreeg was mijn koolzuurgehalte zo hoog gestegen dat het niet meer gezond was voor mijn lichaam. Het leek er soms op of ik geblowd had. Dit omdat ik allemaal dingen zag die er helemaal niet waren. Door zuurstof gebrek kan het zijn dat je gaat halicuneren.

Na 2 weken ging het wel iets beter, maar zekerheid was er zeker niet. Men wou me voordat ik eventueel weer op het randje van coma zou belanden in Groningen hebben. Daarom werd ik toen vanaf Maastricht met de helikopter overgevlogen naar het AZG in Groningen.

Ondanks dat ik daar wel weer opknapte kwam ik toch op de hoge urgentielijst. Mede doordat ik af en toe bloed ophoestte bleef het onzeker voor mijn gevoel hoe het nu verder moest gaan. Ik heb toen voornamelijk mijn tijd gevuld met het spelen op mijn Gameboy, het doen van therapie e, het kijken van T.V. In die tussentijd was het best wel mooi weer, en heb ik eigenlijk veel in t zonnetje op het balkon gezeten.
Ik lag op een kamer van 4 man, het was best raar om te zien dat ik heel wat patiënten voorbij heb zien komen. Ze kwamen, bleven een paar dagen daar en konden weer naar huis, terwijl ik nog steeds niet naar huis kon gaan. Het was nu een kwestie van wachten…