Mijn Longtransplantatie
Op 20 april 2003 was het zover en werd ik na 1 jaar op de wachtlijst te hebben gestaan geopereerd. Rond 12 uur s”nachts stond een zuster aan mijn bed om me wakker te maken en zei ze me dat er een long voor mij beschikbaar was.

Men zou beide zieke longen vervangen voor 1 nieuwe. Dit omdat door mijn eerdere operatie nu geen “plaats” meer was voor 2 nieuwe longen.

Nadat men verschillende onderzoeken gedaan had om alle informatie up-to-date te hebben moest ik nog wachten voordat ze me naar de O.K. deden rollen.

Vlak voor de O.K. zag ik mijn ouders nog kort, na een “afscheid” ging ik door naar een voorkamer van de O.K. waar ik van bed moest wisselen De anesthesist vertelde me nog kort wat er nu ging gebeuren en wat ik kon verwachten. Na een paar minuten ging de deur open en kon ik door naar de operatie tafel. Toen ik op het bed lag werd het infuus verder aan gesloten, en nadat de arts was aangekomen ging ik langzaam slapen, op de naar de volgende morgen… Mijn operatie duurde in totaal 12 uur…

Na de operatie lag ik 2 dagen onder narcose waarna ik weer langzaam bij kwam. Ik zat vast aan verschillende infusen en was nog erg afwezig. Toen ik na een paar uur wel helemaal bij was, werd mij een beetje uitgelegd wat de gang van zaken was in de I.C. De eerste dagen had ik nog een tube in, om mijn ademhaling te ondersteunen, omdat ik te zwak was om uit me zelf al volledig de ademhaling op me te nemen. Na een dag of 2 vertelde ze mij dat een klein deel van mijn nieuwe long niet helemaal werkte. Ze hadden het vermoede dat er een propje zat die dit kleine deel van mijn long blokkeerde. Hierdoor moesten ze een bronchoscopie doen zodat ze het propje konden “wegzuigen”. Na een bronchoscopie van een half uur was het propje eindelijk verwijderd, en was het afwachten of het eerder afgesloten deel zich nu wel zou vullen met lucht. Tot grote opluchting was dit het geval en hoefde ik geen nieuwe bronchoscopie te ondergaan. In de dagen erna verliep het herstel voorspoedig, na een paar dagen had ik zelfs net genoeg kracht om te gaan zitten. In totaal lag ik 8 dagen op de Intensive Care.

Gelukkig kon ik na die 8 dagen weer terug naar de gewone verpleegafdeling, waar ik 5 weken eerder ook al gelegen had. Op de verpleegafdeling (waar het aangenamer was als op de donkere IC) heb ik mijn 21ste verjaardag kunnen vieren met een cadeau dat niet te betalen valt.

Ten eerste wil ik natuurlijk de donor bedanken, maar met elk bedankje zal ik hem/haar nog te kort doen. Hierbij wil ik ook de gehele afdeling E4VA en de IC van het AZG te Groningen bedanken voor hun goede zorg. En natuurlijk de artsen die de gehele operatie mogelijk maakten en hebben uitgevoerd. Ook wil ik mijn ouders en mijn broer bedanken, die mij altijd hebben gesteund. En afgelopen tijd, en alle jaren ervoor.